Wednesday, December 22, 2010

Christmas Gift

Chakaness ang simula ng araw na itey. Ang adik kong landlady, ala-siete pa lang ng umaga, bonggang nagpapatugtog na ng Billionaire, Dilemma at samu't saring R&B songs. Mabuti sana kung siya lang ang nakakarinig eh. Tinodo ba naman ang volume ng woofer para buong sambayanan ang makarinig ng peyborit songs niya. Hindi man lang isina-alang alang ang mga tulog pang tenants at kapitbahay niya. Bingi na yata sa kaka-droga ang fotah! Ayan tuloy, wala pang limang oras ang byuti rest ko. At dahil bitin ang borlogs ketch, malamig pa ang panahon sa ulo ko. Nadamay tuloy pati yung nagpapaabot ng pamasung sa jeep. Hay...

Buti na lang at maaga-aga akong nakasakay ng MRT sa North EDSA station. Again, kinalimutan ko muna panandalian ang pagiging sirena para naman maka-upo ako sa dami ng taong nagaantay. May nauna sa peyborit kong pwesto kaya sa tapat na lang nito ako umupo.

Habang inaantay kong umandar ang tren, inilabas ko muna ang Dear Migs sa aking bagelya at binasa. Pero hindi ko ma-absorb ang mga letra dahil hot-headed pa rin aketch. Ipinasok ko na lang ulit sa bag ang libro.

Umandar na ang tren.

Quezon Avenue station.

GMA-Kamuning station.

Syet!

SYET NA SYET!

After ilang months na hindi ko siya nakita, nakasabay ko na siya ulit. YES! Ang lalaki sa MRT na ubod ng sarap! Malas lang dahil nakatalikod siya sa akin. Kung bakit naman kasi naunahan ako sa pwesto ko eh (WOW! Pagmamay-ari ko? Nakapangalan ba sa akin ang upuang 'yon?). Ang pangit tuloy ng view ko. Anyways, nagkasya na lang ako sa kapirasong langit na hatid ng kanyang likuran.

Ang swerte ni kuyang may dalang payong

May mga tao nang nakatayo sa tren pero hindi pa naman siksikan. Isang mama na may karay-karay na tatlong maliliit na anak ang sumakay sa Cubao station.

"Dito na kayo" litanya ko.

Umupo ang dalawang bata sa pwesto ko. At ano pa nga ba ang ginawa ko kundi tumayo at pumwesto sa tabi ng dreamboy ko. YES! Destiny ito. Hindi coincidence. Itinadhana ng kapalaran na ito'y maganap ngayon. Hindi pinabayaan ni Inang Dyosa na mabadtrip ako buong araw. Isang maagang Christmas gift ang hatid niya para sa akin. Isang pagkasarap-sarap na regalo.

Haaay Mr. Dreamboy... mahal na talaga kita ☺

Try mong pakinggan ang puso ko

At siyempre pa, nagamit kong muli ang mga natutunan ko sa akting workshop ng Star Magic (charot!). Pang-Golden Globes ang drama ko para hindi mahuling kinukunan ko siya ng souvenir program.


Bumaba siya ng Buendia station at ako... dinala niya ako sa alapaap. Ang sarap.

10 comments:

Anonymous said...

ayos to ate melanie clap clap clap!! hehe buti di nya namalayan na kunukuhaan mo xa..

Bullfroglita said...

bakit hindi ka rin bumaba sa buendia station? mereseng ma-late ka ngayon. pasko na naman sa sabado. stalker ba? hahahaha
easier said than done

Anonymous said...

ang sarap ng suso nya, matambok.

Ruben

Anonymous said...

perfect! masarap pala talaga sya. san kaba pumu-pwesto? baka kasi 4-1 na ako by Jan 2011. hahaha. pa-sight naman for real.

Anonymous said...

ate, i love. so love. super love.
sarap nga siya.

Anonymous said...

melai discrit guy ako at lage ko sinusundan ung thread mo..idol na kita. anyway lrt rider ako kaya nakakrelate ako ng gantong cases. wish ko lang sana every single day may makukunan kasa mrt na iba ibang na alam mong hot! Bibilib talga ako sayo non.. everyday another hot guy!Astig.

***yuan***

VinVin said...

I think I should try MRT/LRT often :D

Anonymous said...

i know this guy! we work in the same company...

Anonymous said...

I was surprised while I was browsing your blog because I know this person.. He used to be my boss.. Im just not sure though because of the view. But It's him! Really! =p

Anonymous said...

sya si jose of eat bulaga

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...